Deze vader, wat een held. Weken geleden belde hij met de vraag om eens te mogen kennismaken. Niet voor zijn kinderen, voor hemzelf.
Tijdens het eerste gesprek kwam naar voren dat hij veel in de clinch lag met zijn zoon. En hij gaf aan dat hij wilde onderzoeken wat er bij hém gebeurt in die relatie.
Ja, zijn zoon zit midden in de puberteit, en misschien zou ik als integratief jongerentherapeut heel goed met zoon aan het werk kunnen gaan om die lastige buien wat milder te maken. ‘Maar’, zo redeneerde vader: ‘ik heb het gevoel dat het vooral tussen hem en mij zit. En dan heb ik toch de verantwoordelijkheid om in ieder geval mijn deel te onderzoeken? Kijken waarom ik doe wat ik doe, waar dat vandaan komt en hoe ik het anders kan doen?’
Deze mooie uitnodiging past natuurlijk naadloos in een traject Authentiek Ouderschap en ik was blij met de transparante vraag.
Samen gingen we op weg. We zetten het familiesysteem op tafel, werkten met de verschillende kwaliteiten en ik maakte een mooie wandeling met zoon aan de overkant door het Arboretum.
Als jongerentherapeut werk ik vaak met jongeren en heb ik op regelmatige basis een gesprek met ouders. Dus het leek mij logisch om tijdens een traject Authentiek Ouderschap ook een gesprek te hebben met de jongere waar de grootste trigger vandaan komt. Vader nodigde zijn zoon uit voor een wandeling met mij alleen door het Arboretum en er ontspon zich een mooi gesprek.
De ontspanning kwam toen duidelijk werd dat hij er niet voor zichzelf was, maar juist om vanuit zijn perspectief naar zijn relatie met zijn vader te kijken.
En het zal niemand verbazen… dat kon hij enorm goed. Hij herkende de struggles waar zij samen in zaten. En kon ook goed teruggeven waar hij zelf wat minder scherp of irritant zou kunnen zijn. Ik vroeg hem wat hij zijn vader en zichzelf gunde; meer ontspanning en vertrouwen bij vader en zichzelf gunde hij meer ruimte om zijn eigen fouten te kunnen maken.
Aan het einde van een gesprek, vraag ik jongeren altijd wat ik mag meeneem naar ouders en wat ze graag zelf willen delen, of helemaal voor zichzelf willen houden. Op die manier respecteer ik het onderlinge vertrouwen en geef ik de jongere eigenaarschap op de informatie.
In dit geval kreeg ik toestemming om een aantal aspecten en complimenten te mogen gebruiken voor de vervolggesprekken.
Na een paar sessies kon ik afronden met vader.
Struggles blijven er in de periode van de puberteit zeker wel bestaan. Tegelijkertijd is er meer begrip ontstaan voor elkaar.
Ieder mens heeft in zich verschillende delen, die geraakt kunnen worden in contact met een ander. Een deel wat bang is om verlaten te worden, een deel wat bang is dat hij het niet goed doet, een deel wat zich zorgen maakt over de toekomst van je kind, een deel… Al die delen (ook fijne en vrolijke) worden veelal getriggerd of opgeroepen door eerdere ervaringen in je leven. In dit geval heeft vader ontdekt welk deel in zichzelf uit zijn eigen jeugd geraakt werd in de relatie met zijn zoon.
Dat deel herkennen tijdens een emotioneel moment met zoon en dan kunnen reageren vanuit je rustige volwassen ik, is een klus voor de komende tijd. Als je dit na de emotie-piek rustig kunt bespreken met degene die je hierin triggert, kan dit een mooie basis vormen voor een relatie. Ook met je adolescente zoon of dochter.